ἐξαυτῆς,
adverb, for ἐξ αὐτῆς [τῆς ὁδοῦ], at once, [[ 6th c.BC: Theognis Elegiacus 231, 5th c.BC: Cratinus Comicus 34, 4th c.BC: Aeneas Tacticus 22.29, 4th-3rd c.BC: Aratus Epicus 641, 2nd c.BC: Polybius Historicus 2.7.7, NT.Mark.6.25, “POxy.” 64.3 (3rd-4th c.AD), etc. ] NT+6th c.BC+]