ὀδυρ-μός, ὁ,
lamentation, ὀδυρμοὶ καὶ γόοι [[ 4th-5th c.BC: Aeschylus Tragicus “Prometheus Vinctus” 33; γήξασ᾽ ὀδυρμῶν πενθίμων τε δακρύων 5th c.BC: Euripides Tragicus “Phoenissae” 1071; θρήνων ὀδυρμοί [prev. author] “Tr.” 609; ὀδυρμοὺς, καὶ οἴκτους 5th-6th c.BC: Plato Philosophus “Respublica” 387d; θρήνων τε καὶ ὀδυρμῶν [prev. work] 398d, +others,compare 3rd c.BC: Callimachus Epicus “Fragmenta” 1.7 P.: with _genitive_, τῆς τύχης ὀ.] Refs 5th c.BC+] lamentation for.., [[ 1st-2nd c.AD: Plutarchus Biographus et Philosophus “Demetrius” 47. ] Refs 1st c.AD+]