ἀνά-παυμα,
poetry ἄμπ-, ατος, τό, repose, rest, μερμηράων[[ 8th-7th c.BC: Hesiodus Epicus “Theogonia” 55; κακῶν ἄμπαυμα μεριμνέων 6th c.BC: Theognis Elegiacus 343; μόχθων “Lyric poetry Oxy.” 9iii4; πλάτας 5th c.BC: Euripides Tragicus “Hyps.fragment” 3iii14. ] Refs 8th c.BC+]
__2 resting-place, [[ Anthologia Graeca Appx. 4.228 (from Anyte) ] Refs]; of a tomb, [[ “CIG” “Corpus Inscriptionum Graecarum” “Corpus Inscriptionum Graecarum” 4623 (from Syria), compare “epigram Gr.” 453.3. ] Refs]
__II fallow land, [[ PTeb. 115.3 (2nd c.BC), “PFay.” 112.4 (1st c.AD). ] Refs 2nd c.BC+]
__II.2 the state of such land, ἐν ἀναπαύματι or ἀναπαύμασι[[ “PTeb.” 61a385 (2nd c.BC), “PLond.” 3.1223.8 (2nd c.AD), “BGU” 1092.16 (4th c.AD).] Refs 2nd c.BC+]