γαυρ-όω,
make proud, only aorist ἐγαύρωσα [[ 1st-2nd c.AD: Plutarchus Biographus et Philosophus “Coriolanus” 15, 2nd-3rd c.AD: Dio Cassius Historicus 55.6 (unless γαυρῶν 'overriding' (of χρόνος) is to be read in 5th c.BC: Euripides Tragicus “Fragmenta” 52.8)] Refs 5th c.BC+]: elsewhere passive γαυρόομαι, ={γαυριάω}, exult, στῆ δὲ παρὰ λίμνην γαυρούμενος [[ Batrachomyomachia 262a; λέων γαυρούμενος 1st c.AD: Philo Judaeus 2.125 ] Refs 1st c.AD+]: with dative, pride oneself on, μὴ γαυροῦ σοφίῃ [[ 1st c.AD(?): Pseudo-Phocylidea 53; πλούτῳ γαυρωθείς “PFlor.” 367.11 (3rd c.AD)] Refs 1st c.AD+]; ξανθοῖς βοστρύχοις γαυρούμενος [[ 5th c.BC: Euripides Tragicus “Orestes” 1532, compare “Ba.” 1144; ἐπὶ τῷ ἔργῳ γαυροῦνται 5th-6th c.BC: Xenophon Historicus “Hiero” 2.15 ] Refs 5th c.BC+]: imperfect ἐγαυρούμην [[ 2nd c.AD: Babrius Fabularum Scriptor 43.15, 2nd-3rd c.AD: Dio Cassius Historicus 53.27 ] Refs 2nd c.AD+]: future -ωθήσομαι[[ LXX.Num.23.24 (variant{γαυρι-})] LXX]: aorist ἐγαυρώθην [[ “PFlor.” 367.11 (3rd c.AD), 2nd-3rd c.AD: Dio Cassius Historicus 48.20 ] Refs 2nd c.AD+]: perfect γεγαύρωμαι [[ LXX.Wis.6.2. ] LXX]