קִימָה f. (b. h.; קוּם ) 1) standing up, rising . Ber. 11ᵃ (expl. ובקומך , Deut. VI, 7 ) בשעת ק׳ ק׳ ממש at the time of rising, whereby rising in its… קִימָה f. (b. h.; קוּם) 1) standing up, rising. Be
- Type
- lexicon entry
- Language
- aramaic
Free Resources
Search the Free Resources catalog.
קִימָה f. (b. h.; קוּם ) 1) standing up, rising . Ber. 11ᵃ (expl. ובקומך , Deut. VI, 7 ) בשעת ק׳ ק׳ ממש at the time of rising, whereby rising in its… קִימָה f. (b. h.; קוּם) 1) standing up, rising. Be
קִימוֹלְיָא f. (Κιμωλία, sub. γῆ) Cimolian earth , a clay used in cleaning clothes and also in medicine (v. Sm. Ant. s. v. Cimolia). Nidd. IX, 6 (… קִימוֹלְיָא f. (Κιμωλία, sub. γῆ) Cimolian earth, a
קימון , קִימוֹנְיָא , v. preced.—[ Ab. Zar. 10ᵇ קימוניא Ar., v. קָמוּנְיָא .] קימון, קִימוֹנְיָא , v. preced.—[Ab. Zar. 10ᵇ קימוניא Ar., v. קָמוּנְיָא.]
קִימּוֹס , v. קִימּוֹשׁ , a. קוּמּוֹס . קִימּוֹס , v. קִימּוֹשׁ, a. קוּמּוֹס.
קימוץ , Tosef. Mikv. VI (VII), 16 Var., v. קוּמּוֹס . קימוץ , Tosef. Mikv. VI (VII), 16 Var., v. קוּמּוֹס.
קִימּוֹשׁ m. (b. h. קִמּוֹשׁ , v. Baer to Hos. IX, 6; cmp. כָּמַשׁ ) a species of thorns, nettles . B. Kam. 16ᵃ ערפד … נעשה ק׳ וכ׳ (Ar. a. Ms. H.… קִימּוֹשׁ m. (b. h. קִמּוֹשׁ, v. Baer to Hos. IX, 6;
קִימּוֹשָׁא , קִמּ׳ ch. same Y. Sabb. I, 3ᵇ קמקמה (corr. acc.), v. חוֹחָא קִימּוֹשָׁא, קִמּ׳ ch. same Y. Sabb. I, 3ᵇ קמקמה (corr. acc.), v. חוֹחָא
קִימְחָא , קִימְחוּנְיָיא , קִימְחִית , v. sub קִמְח׳ . קִימְחָא, קִימְחוּנְיָיא, קִימְחִית , v. sub קִמְח׳.
קימיליא , v. קִימוֹלְיָא קימיליא , v. קִימוֹלְיָא
קימליא , Gen. R. s. 79 , end, Ar., read: ק׳ מיליא , v. טריון קימליא , Gen. R. s. 79, end, Ar., read: ק׳ מיליא, v. טריון
קִימְעָא , קִימְעָה , v. קִמְעָא קִימְעָא, קִימְעָה , v. קִמְעָא
קימפון , v. קמְפּוֹן קימפון , v. קמְפּוֹן
* קִין , Pa. קַיֵּין (v. קוּן ) to arrange, shape . Gen. R. s. 23 קַיְּנָן קנתורין Ar., v. קִינְטוֹר . *קִין , Pa. קַיֵּין (v. קוּן) to arrange, shape. Gen. R. s. 23 קַיְּנָן קנתורין Ar., v. קִינְטוֹר
קַיִן pr. n. m. (b. h.) Cain , son of Adam. Snh. IV, 5 שכן מצינו בק׳ וכ׳ for so we find with reference to Cain when he had killed his brother &c. Ib.… קַיִן pr. n. m. (b. h.) Cain, son of Adam. Snh. I
קִינּ־ , קִינָּא , v. קֵן , קִנָּא . קִינּ־, קִינָּא , v. קֵן, קִנָּא.
קִינָא m. = h. קִינָה , rhythmic song. —Pl . קִינִין . Targ. Y. Gen. IV, 22 מרת ק׳ וכ׳ the originator of songs and music. קִינָא m. = h. קִינָה, rhythmic song. —Pl. קִינִין. Targ. Y. Gen. IV, 22 מרת ק
קִינְאָה , v. קִנְאָה ch. קִינְאָה , v. קִנְאָה ch.
קֵינָאָה , v. קֵינַי קֵינָאָה , v. קֵינַי
קִינְבָּא , v. קְנִיבָה קִינְבָּא , v. קְנִיבָה
קינבי , v. קוּטְבִּי קינבי , v. קוּטְבִּי
קינגאי , v. קְנִיגִיזְיָא קינגאי , v. קְנִיגִיזְיָא
קינדים , קינדס , v. קִינָרָס קינדים, קינדס , v. קִינָרָס
קִינָה f. (b. h.; קוּן ) [ rhythmic song (v. P. Sm. 3603 s. v. קינא ),] lamentation, dirge . M. Kat. III, 9 ק׳ שאחת מדברת וכ׳ a lamentation is called… קִינָה f. (b. h.; קוּן) [rhythmic song (v. P. Sm.
קִינָּה , v. קִנָּה קִינָּה , v. קִנָּה