συνθήκη,ἡ, (συντίθημι)
A. compounding, esp. of words and sentences, Luc. Hist.Conscr. 46 , Hermog. Id. 1.1 , 3 , Philostr. VS 1.17.4 , Herm. in Phdr. p.175
A. : in concrete sense,a compound, Luc. Prom.Es 5 :— but in early writers,
II. convention, compact, ς. καὶ ὁμολογία
Pl. Cra. 384d
, cf. 433e ; ὁ νόμος ς. καὶ ἐγγυητὴς ἀλλήλοις τῶν δικαίων
Arist. Pol. 1280b10
, cf. Rh. 1376a33 ;ἐκ συνθήκης by agreement, Pl. Lg. 879a ; διὰ συνθήκης
Arist. APr. 50a18
;κατὰ συνθήκην conventionally, opp.φύσει, Id. EN 1133a29 ; soσυνθήκῃib. 1134b32 : pl., συνθήκας ποιεῖσθαι τὰς ὑπὲρ τοῦ μὴ βλάπτειν ἄλληλα
Epicur. Sent. 32
.
2. article of a compactortreaty, τὴν ξ. προφέροντες ἐν ᾗ εἴρητο
Th. 5.31