βάρβᾰρος,ον,
A. barbarous,i.e.non-Greek, foreign,not in Hom. (but cf.βαρβαρόφωνος) ; β. ψυχαί
Heraclit. 107
; esp. asSubst. βάρβαροι,οἱ,originallyall non-Greek-speaking peoples,then specially of the Medes and Persians, A. Pers. 255 , Hdt. 1.58 , etc.: generally, opp.Ἕλληνες,
Pl. Plt. 262d , cf. Th. 1.3 , Arist. Pol. 1252b5 , Str. 14.2.28 ; βαρβάρων Ἕλληνας ἄρχειν εἰκός
E. IA 1400
; β. καὶ δοῦλον ταὐτὸ φύσει
Arist. Pol. 1252b9
;οἱ β. δουλικώτεροι τὰ ἤθη φύσει τῶν Ἑλλήνωνib. 1285a20 ;β. πόλεμονwarwith the barbarians,
Th. 2.36 codd.;ἡ βάρβαρος(sc.γῆ), opp.αἱ Ἑλληνίδες πόλεις,
Th. 2.97 , cf. A. Pers. 187 , X. An. 5.5.16 .Adv. -ρως,opp.Ἑλληνικῶς,
Porph. Abst. 3.3 .
2. esp. of language, φωνὴ β.
A. Ag. 1051