maltreat, distress
κᾰκόω,
A. maltreat, distress, in Hom. always of persons, κεκακωμένοι ἐν Πύλῳ ἦμεν, ἐλθὼν γάρ ῥ' ἐκάκωσε βίη Ἡρακληείη
Il. 11.689
;μηδὲ . . κάκου κεκακωμένον afflictnotthe afflicted, Od. 4.754 ; ἠμὲν κυδῆναι . . βροτὸν ἠδὲ κακῶσαι
16.212
, cf. 20.99 ; ὅσοι παθόντες εὖ κακοῦσί μ' ἐκδίκως
A. Pr. 976
;κ. [θεὸς] δῶμα
Id. Fr. 156
; κ. τοὺς ἀναιτίους
E. HF 1162
; τοὺς Ἀθηναίους
Th. 8.32
; τὸν δῆμον
Lys. 13.91
; ἑαυτούς
Pl. Mx. 248c
:—in Pass. ,to be in ill plight, be distressed,κεκακωμένος ἅλμῃ befouledwith brine, Od. 6.137 (v. supr.): generally, Hdt. 1.170 , al., A. Pers. 728 (troch.), S. OC 261 , And. 2.16 , Th. 4.25 ; πρὸς θεῶν κακοῦται
E. Hel. 268
; ἐκάκωτο ὑπὸ τῆς πορείας
X. An. 4.5.35
; ἐκ πυρετοῖο
AP 11.382.1
( Agath. ).
2. of things,spoil, ruin, τὰ κοινά
Hdt. 3.82
; τὸ ναυτικόν
Th. 8.78
; of the air,injurea plant, Thphr. CP 2.11.2 ; τὰ κακούμενα τῆς Χώρας
Aen.Tact. 15.1
: Astrol.,render unpropitious, Vett. Val. 70.22 ( Pass. ): physically,injure, paralyse, τὰς ἀρχὰς τῶν νεύρων
Gal. 2.690
:— Pass. ,κακοῦται πᾶν τὸ σκέλος deteriorates, Hp. Art. 58 .
