πάλη [ᾰ](A),ἡ,
A. wrestling, Il. 23.635 ; ἢ πὺξ ἠὲ πάλῃ ἢ καὶ ποσίν
Od. 8.206
: κρατέων πάλα
Pi. O. 8.20
; νικᾶν πυγμὴν καὶ π.
E. Alc. 1031
. cf. Hp.
Acut.(Sp.) 62 , Th. 1.6 , Pl. Lg. 795b , Plu. 2.638d , Antyll. ap. Orib. 6.28.3 ; τίνα π. ἐμάνθανες ;
Ar. Eq. 1238
;παίδων, ἐφήβων νεωτέρων, μέσων, πρεσβυτέρων, ἀνδρῶν π., SIG 959 (Chios), cf. IG 5(2).549.16 , 30 (Lycosura,iv B. C.), etc.
2. generally,fight, battle, ἅπτειν πάλην τινί
A. Ch. 866
(anap.); π. δορός
E. Heracl. 159
.