πάλη [ᾰ](B) (orπαλήacc. to Sch. Il. 10.7 , to dist. it from foreg.),ἡ,
A. the finest meal, π. ἀλφίτου
Hp. Mul. 1.64
, cf. Ruf. Ren.Ves. 6.7 , Arching. ap. Gal. 12.791 ; π. πυρίνη
Lycus
ap. Orib. 9.51.1 ; νάρθηκος πάλαι
Zopyr.
ap. eund. 14.61.1 .
2. any fine dust, ἀνέπλησα τὠφθαλμὼ πάλης φυσῶν τὸ πῦρ
Pherecr. 60
, cf. Hsch. (Cf. Lat.pollen, pulvis.)