πένομαι, used only inpres.andimpf., (cf.πενέω) :
I. intr.,toil, work, ἀμφίπολοι . . , ἐνὶ μεγάροισι πένοντο
Od. 10.348
;περὶ δεῖπνον ἐνὶ μεγάροισι π.were busypreparing a meal, 4.624 ; ἀμφ' αὐτὸν ἑταῖροι ἐσσυμένως ἐπένοντο
Il. 24.124
.
2. after Hom. , (to have to work for one's living, hence)to be poororneedy, Sol. 15 , E. Hec. 1220 , Th. 2.40 , etc.; πλουσία ἢ πενομένη πόλις
Pl. R. 577e
;πλουτοῦντες ἢ π. Id. Plt. 293a ; π. καὶ κάμνειν
Id. Grg. 477d
.
3. c. gen.,to be poor in, have need of,τῶν σοφῶν(i. e.τῆς σοφίας) A. Eu. 431 ; ὡς διαλλαγὰς ἔχοιμεν ἀλλήλοισιν ὧν πένοιτο γῆ
E. Supp. 210
; πάντων
Porph. Marc. 27