προσφάγιον(A) [ᾰ],τό, ̔φαγεῖν̓
A.
= ὄψον
1.1 , Ev.Jo. 21.5 , Aesop. 325 ,PLond. ined.
2687
(iv A.D.);ἄρτον ἕνα καὶ π. POxy. 498.33
(ii A.D.), cf. 736.89 , 739.10 (i B.C. /i A.D.): metaph., of an illicit commission or agio,τὸ καλούμενον παρ' αὐτοῖς π. OGI 484.26 (Pergam.).