καταθύμιος [ῡ], α, ον,
also ος, ον [[ 8th c.BC(?): Eumelus Epicus 13 ] Refs 8th c.BC+]:— in the mind or thoughts, ὄφρα ἔπος εἴπωμι τό μοι καταθύμιόν ἐστιν [[ 8th c.BC: Odyssea Homerus Epicus “Odyssey” 22.392 ] Refs 8th c.BC+]; μηδέ τί τοι θάνατος κ. ἔστω let not death sit heavy on thy heart, [[ 8th c.BC: Ilias Homerus Epicus “Illiad” 10.383, compare 17.201. ] Refs 8th c.BC+]
__II according to one's mind, τῷ Ἰθωμάτᾳ κ. ἔπλετο Μοῖσα [[ 8th c.BC(?): Eumelus Epicus [same place]; οὔτι μάλ᾽ ἀνθρώποις κ. πάντα τελεῖται 6th c.BC: Theognis Elegiacus 617, compare 1086; Μαρδονίῳ τὰ σφάγια οὐ δύναται κ. γενέσθαι 5th c.BC: Herodotus Historicus 9.45 ] Refs 8th c.BC+]; ἐούσης ταύτης [γυναικός] οἱ καταθυμίης [[ [prev. author] 5.39 ] Refs]; τί γὰρ ἥδιον ἀνθρώπῳ γυναικὸς καταθυμία; [[ 5th c.BC: Antipho Sophista 49, compare 1st c.AD: Musonius Philosophus “fragment” 14p.74H.; παῖς κ. 3rd c.AD: Democritus Epigrammaticus 277; ὄρνις “Lyrica Alexandrina Adespota” 4 B 16; ποιοῦντες τὰ κ. αὐτῶν LXX.Isa.44.9, cf. LXX.Mic.7.3, 2nd-3rd c.AD: Dio Cassius Historicus 37.56. ] LXX+5th c.BC+]