ἀμάραντος, -ον
(μαραίνομαι), [in LXX: Wis.6:12 (σοφία)* ;]
unfading (whence ὁ ἀ., the amaranth, an unfading flower): 1Pe.1:4 (cf. MM, VGT, see word).†
(AS)
unfading
ἀμάραντος, -ον
(μαραίνομαι), [in LXX: Wis.6:12 (σοφία)* ;]
unfading (whence ὁ ἀ., the amaranth, an unfading flower): 1Pe.1:4 (cf. MM, VGT, see word).†
(AS)