ἀμάραντος [ᾰμᾰ], ον,
(μαραίνω) unfading, λειμών[[ 2nd c.AD: Lucianus Sophista “Dom.” 9: _metaphorically_, σοφία LXX.Wis.6.12; κληρονομία NT.1Pet.1.4, compare “CIG” “Corpus Inscriptionum Graecarum” “Corpus Inscriptionum Graecarum” 2942c (from Tralles)] NT+2nd c.AD+]; πνεῦμα probably in [[ “IPE” 2.286 (from Panticapaeum)] Refs]: neuter plural as adverb, [[ 2nd-3rd c.AD: Philostratus Sophista “Philostrati majoris imagines” 1.9. ] Refs 2nd c.AD+]
__II substantive ἀμάραντον, τό (but in Latin amarantus), never-fading flower, [[ Inscriptiones Graecae 14.607e (from Carales), 2nd c.AD(?): Pollianus Epigrammaticus 1.229] Refs 2nd c.AD+]; ={ἑλίχρυσον}, [[ 1st c.AD: Dioscorides (Dioscurides) Medicus 4.57] Refs 1st c.AD+]; ={κενταύρειον μικρόν}, Ps.-[[ 1st c.AD: Dioscorides (Dioscurides) Medicus 3.7] Refs 1st c.AD+]; ={χρυσοκόμη}. [[ [prev. author] 4.55.] Refs]